تميم بن مر است [ 1 ] . فرزندان » اسد بن خزيمه « يعنى » جذام ، لخم و عامله « پسران عمرو بن اسد در يمن پراكنده گشتند و ( قبيله ) مضر تنها جذام را به خود نسبت ميداد ليكن بنى اسد بر آن بودند كه جذام اسدى است و بدين جهت با ايشان پيوند مىكردند و آنها را از خويش مىشمردند . » امرء القيس « بن حجر كندى گفته است : صبرنا عن عشيرتنا فبانوا كما صبرت خزيمة عن جذام » از قبيله خود شكيبايى كرديم چنان كه « خزيمه » از « جذام » شكيبايى كرد ، پس از ما بيگانه شدند . « [ 2 ] و عبد المطلب بن هاشم در شعر خود فرموده است : فقل لجذام ان اتيت بلادهم و خص بنى سعد بها ثم وائل انيلوا و ادنوا من وسائل قومكم فيعطف منكم قبل قطع الوسائل » جذام را اگر به سرزمينشان رفتى ، مخصوصا « بنى سعد » و سپس « بنى وائل » را [ 3 ] بگو ، تا وسيله ها قطع نشده با قوم خويش پيوند كنيد و خود را بانان نزديك سازيد تا آنها نيز بشما بازگردند . « و عبيد بن ابرص در اشعار طولانى خود ميگويد : ابلغ جذاما و لخما ان عرضت لهم و القوم ينفعهم علم اذا علموا بانكم فى كتاب الله إخوتنا اذا تقسمت الارحام و النسم

--> [ 1 ] ابن اسحق چهار پسر : كنانه ، اسد ، اسده و هون ، و مادر كنانه را » عوانه « دختر سعد بن قيس بن عيلان بن مضر وبره را مادر نضر بن كنانه نوشته است ( سيره ابن هشام ج 1 ص 101 ) . [ 2 ] اين شعر در ديوان امرء القيس نيست . [ 3 ] وائل بن قاسط از قبائل بنى اسد . سعد بن عجل ابن لجيم بن صعب از بنى بكر بن وائل .