» وبصان « جمادى الاولى را » حنين « جمادى الآخره را [ » ربى « رجب را » اصم « شعبان را » عاذل « ، رمضان را ] » ناتق « ، شوال را » وعل « ، ذو القعده را » ورنه « و ذو الحجة را » برك « مىگفته‌اند [ 1 ] . ديگرانى از عرب ، سه شب اول ماه را » هلال « سه شب بعد را كه ماه قمر گردد » قمر « سه شب بعد از آن را كه روشن و نورانى شود » بهر « ، سه شب را » نقل « ، سه شب را » بيض « سه شب را » درع « ، سه شب را » ظلم « ، سه شب را » حنادس « ، سه شب را » دآدى « ، دو شب را » محاق « و شبى را » سرار « مىناميده‌اند [ 2 ] . » طابخة « بن الياس را فرزندى بنام » اد « بن طابخه بود كه از فرزندانش چهار قبيله پيدا شدند : » تميم بن مر بن اد « ، » رباب « يعنى عبد مناة بن اد ، » ضبة بن اد « و » مزينة بن اد « و از همه بيشتر قبيله » تميم بن مر بن اد « بود كه سرزمينها را فراگرفتند و قبيله ها ( ى تميم ) از آن پراكنده شدند . از قبيله هاى عمده تميم است : » كعب بن سعد بن زيد مناة « و » حنظلة بن مالك ابن زيد مناة « كه » براجم « [ 3 ] ناميده مىشوند و » بنو دارم « [ 4 ] و » بنو زرارة بن عدس « و » بنو - اسد « و » عمرو بن تميم « . اينانند فرزندان » اد بن طابخة بن الياس بن مضر « كه بسيارى جمعيت و قدرت و نيرومندى و دليرى و شعر و فصاحت در ميان آنهاست . سرورى در ميان بنى تميم و اول رئيس ميان آنها » سعد بن زيد مناة بن تميم « سپس » حنظلة بن مالك بن زيد مناة « بود .

--> [ 1 ] مروج الذهب ج 2 ص 207 با اختلافاتى در ترتيب و اسامى ، و تاريخ آداب اللغه ج 1 ص 186 با اختلاف در بعضى نامها . [ 2 ] در مروج الذهب ج 2 ص 210 هر دو روايت با اختلافى در ترتيب و اسامى آمده است . [ 3 ] براجم يعنى عمرو و قيس و كلفه و ظليم و غالب ( ايام العرب فى الجاهليه ص 421 ) . [ 4 ] بنو دارم بن مالك بن زيد مناة ( ايام العرب ص 421 ) .