معد « ابو قضاعه » كنيه داشت و همه فرزندان معد در يمن كه بسيار بودند به او منتسب گشتند ، و قضاعه به مالك بن حمير [ 1 ] نسبت داده شدند و چنان كه مىگويند قضاعه در خانه معد متولد گرديد . [ 2 ] معد اول كسى بود كه جهاز بر شتر نر و ماده نهاد و آنها را با ريسمان مهار كرد . « نزار بن معد » سرور و بزرگ فرزندان پدرش بود و در مكه جاى داشت ، مادرش « ناعمه » دختر جوشم بن عدى بن دب جرهمى بود و چهار فرزند داشت : مضر ، اياد ، ربيعه و انمار كه مادرشان سوده دختر عك بن عدنان بود و گفته‌اند مادر مضر و اياد « حييه » دختر عك بن عدنان ، و مادر ربيعه و انمار « جداله » دختر و علان بن جوشم جرهمى بود [ 3 ] . چون مرگ « نزار » رسيد دارائى خود را ميان چهار فرزند خود بخش كرد و آنچه داشت به مضر ، اياد ، ربيعه و انمار داد و خالص از فرزندان اسماعيل مضر و ربيعه مىباشند . پس شتر سرخموى خود و هر چه در سرخى مانند آن بود به مضر داد و او « مضر الحمراء » ناميده شد ، اسب و مانند آن را به ربيعه داد و او را « ربيعة الفرس » گفتند ، گوسفندان و عصاى خود را به اياد داد و چون گوسفندان سياه و سفيد ( برقاء ) بودند او را « اياد البرقاء » ناميدند و « اياد العصا » هم گفته ميشد ، كنيز خود را كه « بجيله » نام داشت به انمار بخشيد و به آن ناميده شد [ 4 ] . آنگاه فرزندان خود را

--> [ 1 ] عبارت اصل « ملك حمير » است ، حمير بن سبا را ده پسر بود و نسبش به دو پسر باز ميگردد : هميسع و مالك ، و قضاعه از مالك است ( ايام العرب فى الجاهليه ص 408 ) . [ 2 ] بعضى نسبشناسها قضاعه را از قبائل عدنان ، دانسته‌اند و گويا جهتش اين باشد كه مادر قضاعه شوهر خود مالك بن عمرو حميرى را از دست داد و آبستن به خانه معد رفت و قضاعه را در خانه او زاييد . [ 3 ] مادر مضر و اباد : سوده دختر عك بن عدنان ، و مادر ربيعه و انمار : شقيقه و بقولى جمعه دختر عك بن عدنان بود ( ابن هشام ج 1 ص 79 ) . [ 4 ] انمار دو پسر داشت : خثعم و بجيله و بگفته اهل يمن ، بجيله : انمار بن اراش از نسل كهلان بن سبا است ( ابن هشام ج 1 ص 79 ) .