مردى از خود را پادشاهى دادند . اول پادشاه كنده را » مرتع « [ 1 ] بن معاوية بن ثور مىگفتند كه بيست سال سلطنت كرد ، سپس پسرش » ثور « بن مرتع اندك زمانى حكومت كرد ، و بعد از او » معاوية « بن ثور ، و سپس » حارث « بن معاويه بود كه چهل سال پادشاهى كرد ، پس از او » وهب « بن حارث بيست سال حكومت نمود ، آنگاه » حجر « ابن عمرو » آكل المرار « بيست و سه سال سلطنت نمود ، اوست كه در ميان دو قبيله كنده و ربيعه پيمانى بست و اين كار در » ذنائب « بانجام رسيد [ 2 ] ، پس » عمرو « بن حجر چهل سال پادشاه بود ، او به شام لشكر كشيد و قبيله ربيعه همراه او بودند ، پس » حارث « بن [ ابى ] شمر با او نبرد كرد و او را كشت ، آنگاه پسرش » حارث « بن عمرو كه مادرش دختر » عوف بن ملحم « شيبانى بود پادشاه شد و در حيره فرود آمد [ 3 ] و حكومت قبائل را بر پسران خود بخش كرد ، او را چهار پسر بود : حجر ، شرحبيل ، سلمه كه غلفاء لقب داشت و معدى كرب . پس حجر را در اسد ، و كنانه و شرحبيل را بر غنم و طى و رباب ، و سلمه غلفاء را بر [ تغلب و نمر بن قاسط ، و معدى كرب را بر ] قيس بن عيلان [ 4 ] حكومت داد و با پادشاهان حيره همسايه بودند . پس حارث را كشتند [ 5 ] و فرزندانش بنگهدارى آنچه در دست داشتند در جنگ با منذر پافشارى كردند تا آنجا كه نه غالب و نه مغلوب گشتند و

--> [ 1 ] مرتع بر وزن محسن يا محدث لقب عمرو بن معاوية بن ثور است ( قاموس ) . [ 2 ] ذنائب : جايى است در نجد و » سوق الذنائب « دهى است در يمن ( مراصد ) . [ 3 ] قباد منذر بن ماء السماء را برداشت و حارث كندى را بجاى او گذاشت ( ايام العرب ص 46 ) . [ 4 ] و عبد الله را بر عبد القيس ( اغانى ج 9 ص 81 ) . [ 5 ] حارث در پى شكارى رفت كه باعث هلاك او گرديد ( كامل ج 1 ص 332 ) .