جدار ( ديوار ) كعبه را ساخت ، جادر ناميده شد . عده اى از اينها در زمين خراسان به هرات رفتند . غسان به شام رفته در زمين » بلقاء « فرود آمدند ، قومى از طايفه » سليح « در شام بودند كه در پناه روميان درآمده كيش نصرانى گرفته بودند ، غسان هم از آنها خواستند كه بپيمان و كيش روميان در آيند ، سليح به روم نوشتند و پادشاه روم پذيرفت . سپس رفتار غسان با حاكم روم در دمشق بد شد و امير روم با جماعتى از عرب قضاعه بدستور پادشاه روم بر آنها حمله برد ، پس غسانيها خواستار صلح شدند و امپراطور روم پذيرفت . رئيس غسان در اين تاريخ جفنة بن علية بن عمرو بن عامر بود ، غسانيها بكيش نصرانى درآمده از طرف دولت روم حكومت شام را عهده دار شدند . جمعى از فرزندان » حوالة بن هنو بن ازد « به موصل رفته آنجا ساكن شدند . اهل يمن ميدانستند كه شهرشان از سد » مارب « زير آب خواهد رفت ، پس آن را محكم كرده نگهدارى مىنمودند و چون خدا » سيل عرم « را بر آنها فرستاد آب از سوراخ موشى بدانها راه يافت و خدا آنها را غرق كرد . پادشاهان شام [ 1 ] شام محل حكومت بنى اسرائيل بود . گويند اول پادشاه دمشق » بالغ بن بعور « و پس از او » يوباب « يعنى » ايوب بن زارح « صديق كه خداى عز و جل قصه اش را در قرآن مجيد فرموده است ، [ 2 ] آنگاه » مينسوس « بپادشاهى رسيدند . بنى اسرائيل با اينان در جنگ بودند ، سپس » هوسير « از اهل » لد « بر شام حكومت يافت و بعد از او پادشاهان بنى اسرائيل روى كار آمدند و پس از انقراض آنان روميان مالك شام گشتند ، تا نوبت بهجرت قبايل رسيد . اول قبيله اى كه از عرب به شام آمد » قضاعه « بود كه با

--> [ 1 ] ل : ص 234 . [ 2 ] قصه حضرت ايوب در سوره هاى انبياء 83 - 84 ، ص 41 - 44 و نام آن حضرت نيز در سوره هاى نساء 163 ، انعام 84 ذكر شده است .