مختلفى مىنامند : جناح ، رداح ، رامح ، مالح ، كسران ، بارد ، نمرود ، كنعان ، زاغ ، هراه ، هرهر و ماهر . پادشاهان مصر از قبط و جز آن [ 1 ] چون بيصر بن حام بن نوح با چهار فرزندش : مصر ، [ 2 ] فارق ، ماح و ياح و زنانشان و ديگر بستگانش كه جمعا سى نفر بودند از بابل بيرون آمد ، آنها را به » منف « برد . بيصر پير و ناتوان شده بود پس بزرگترين و عزيزترين فرزندان خود ، مصر را جانشين خود كرد و درباره برادرانش او را سفارش نمود . بيصر مصر را از چهار سو به قدر دو ماه راه كه طول آن از » شجرتين « در ميان » رفح « و » عريش « تا » اسوان « ، و عرض آن از » برقه « تا » ايله « بود به خود و فرزندانش اختصاص داد . مصر بعد از پدر روزگارى مصر را در دست داشت و او را چهار فرزند بود : قفط ، اشمن ، اتريب و صا ، پس رود نيل را بر آنها بخش كرد و بهر يك بخشى واگذاشت كه در دست او و فرزندانش باشد . پس از مصر قفط بن مصر ، و پس از او برادرش اشمن بن مصر ، و بعد از او برادرش اتريب بن مصر ، و در آخر صا پسر مصر پادشاهى كردند ، آنگاه تدارس بن صا ، ماليق بن تدارس ، حرايا بن ماليق ، ( كللى بن حرايا ) برادرش ماليا بن حرايا به ترتيب سلطنت داشتند . سپس » لوطس « بن ماليا [ 3 ] به پادشاهى رسيد و هنگام مرگ دخترش » حوريا « را بسلطنت معرفى كرد ، حوريا هنگام مرگ ، دختر عموى خود » دليقا « [ 4 ] دختر ماموم را جانشين خود ساخت .

--> [ 1 ] ل : ص 210 . اخبار الزمان ص 152 ، مروج الذهب ج 1 ص 357 - 365 . [ 2 ] مصرايم ( اخبار الزمان ص 152 ) . [ 3 ] طوطيس بن ماليا بن اخريتا بن مماليك بن بداونس ( اخبار الزمان 185 - 199 ) . [ 4 ] دليفه ( اخبار الزمان ص 210 ) .