براى پسر سخت بيتابى كرد و بجاى خود بازگشت [ 1 ] و بعد از آن » ازلا « بهمراهى جبارانى بر داود ياغى گشت . داود با آنها جنگيد و همه را كشت و روزى كه دشمنانش را كشت و خدايش از دست آنها رهائى داد بتقديس و تسبيح خدا برخاست و خدا را چنين تقديس مىگفت : » پروردگارا تو را پرستش ميكنم و دوستى خود را براى تو خالص مىگردانم چرا كه توئى نيروى من و سلاح من و پناه من و نجات دهنده من پس از آنكه رسنهاى مرگ مرا فراگرفته و دامهاى مرگ به من نزديك گشته دور مرا گرفته بود در تنگى خود ترا خواندم و از تو يارى خواستم ، اى خدايم پس آواز مرا شنيدى و از دشمنان زورآورى كه مرا فراگرفته و بيچاره ساخته بودند رهائيم بخشيدى ، ياور من بودى كه مرا از تنگى بگشايش رساندى ، پروردگارا از همه عادلترى و در يارى كسانى كه بر تو توكل نمايند كوتاهى ندارى زيرا كه پروردگارى جز تو نيست . مرا نيرومند ساز و در راه راست بينائيم ده ، دو پاى مرا در پيشگاهت استوار ساز و بازوى مرا محكم گردان ، و دشمنانم را بر من چيره مساز ، بنى اسرائيل را باطاعت من درآور و آنان را خادمان گوش بفرمانم گردان و سپاسگزارى را به من الهام فرما . « [ 2 ] داود هر گاه خدا را به اين سخنان ستايش مىكرد آواز دلربائى داشت كه مانند آن شنيده نشده بود و هنگامى كه زبور تلاوت مىكرد مىگفت : » خوشا به حال مردى كه ( بمشورت شريران نرود و ) [ 3 ] به راه گناهكاران پاى ننهد و در انجمنهاى استهزاء كنندگان ننشيند بلكه رغبت او در شريعت خداوند است و روز و شب در شريعت او مىانديشد ، پس مثل درختى نشانده نزد نهر آب خواهد بود كه ميوه خود را هر گاه ميدهد و برگش پژمرده و پراكنده نمىگردد . دو رويان در داورى چنين نيستند

--> [ 1 ] دوم سموئيل ب 17 - 20 ى 3 . [ 2 ] دوم سموئيل ب 22 زبور داود مزمور 18 . [ 3 ] در اصل افتادگى دارد و از روى عهد عتيق تكميل گرديد .