ظاهر مىشود از كلام شيخ در نهايه « 1 » و اقتصاد « 2 » و از بعض نسخ فقيه « 3 » . دوم : آن است كه عدد تسبيحات ده است ، به اين نحو كه همين أذكار را سه مرتبه مىخواند ، لكن تكبير را در دو مرتبهء اول اسقاط مىنمايد ، اين قول مختار شيخ صدوق است در هدايه « 4 » ، و شيخ مفيد است در مقنعه ، و سلار بن عبد العزيز است در مراسم « 5 » ، و سيد ابن زهره است در كتاب غنيه ، و ابن ادريس در سرائر . سوم : آن است كه عدد تسبيحات نه است ، به اسقاط تكبير در هر مرتبه ، و اين ظاهر مىشود از اكثر نسخ فقيه ، و حكايت كرده‌اند اين قول را از حربز بن عبد اللَّه السجستانى . چهارم : آن است كه عدد تسبيحات سه است « سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الا اللَّه » و اين قول مرحوم أبي الصلاح است در كافى « 6 » . و اما نسبت قول به تسع را به أبي الصلاح چنانچه صادر شده از مرحوم علامه در مختلف ، شايد مأخوذ از غير كافى بوده باشد . پنجم : قول به جواز اجتزاء به مطلق ذكر است ، اگر چه اللَّه أكبر فقط يا الحمد للَّه يا غير آنها بوده باشد . ششم : تعين چهار تسبيح و عدم وجوب زائد بر آن است ، و اين مشهور ما بين أصحاب و مختار ما بين اقوال است ، به اين نحو « سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الا اللَّه و اللَّه أكبر » همين قدر واجب است ، علاوه بر آن واجب نيست ، بلى أفضل

--> « 1 » نهايه شيخ طوسى ص 76 . « 2 » اقتصاد شيخ طوسى ص 261 . « 3 » من لا يحضره الفقيه ج 1 / 309 . « 4 » هدايه شيخ صدوق ص 31 . « 5 » مراسم سلار ص 72 . « 6 » كافى أبى الصلاح ص 117 .