تعظيم و تبجيل است . و بعد از آن كه معنى كلامى را فهميد مناسب اين است در اين وقت متذكر اين معنى كه غايت عظمت معبود است شده به مقتضاى آن مصحف خضوع و خشوع ظاهري و باطنى گشته ، آثار عبادت و بندگى از او ظاهر گردد ، ظاهر اين است كه حكمت در اختيار اين لفظ كريم در آن مقام عظيم به جهت تنبيه و تنبيه بر اين مطلب قويم بوده باشد ، هدانا اللَّه تعالى بفضله و كرمه الى الصراط المستقيم و ثبتنا بالقول الثابت و النهج القويم به حق أكمل خليقته و آله الطاهرين . چهارم ( از واجبات نماز قرائت است ) و در اين چند مبحث است : اول بدان كه وجوب قرائت در نماز بر دو قسم است : عينى ، و تخييرى . اما وجوب عينى پس در هر دو ركعت از نمازهاى دو ركعتى مثل نماز صبح و نماز ظهر و عصر و عشاى سفرى و نماز كسوف و خسوف و زلزله و نحو آنها ، و نماز جمعه و عيدين ، و همچنين در هر ركعت از اوليين نماز چهار ركعتى و سه ركعتى ، به اين نحو كه متعين است قرائت حمد در اينها بالاتفاق . و اما وجوب تخييرى پس در ركعت ثالثه از نماز مغرب و ركعت أخيرتين از نماز چهار ركعتى ، نظر به اينكه مكلف مخير است در اينها ما بين قرائت حمد و تسبيحات أربع ، چنانچه بيان خواهد شد . مخفى نماند كه چنانچه متعين است قرائت فاتحة الكتاب در نمازهاى مفروضه