جواب از اين آن است كه مىگوئيم كه همان فرض ثانى كه تكبير ثانى دخول در نماز در صورت ذهول از اول كفايت مىكند در تصحيح آنچه فرموده‌اند كه در زوج باطل و در فرد صحيح خواهد بود . مبحث ششم سابق بيان شد كه لازم است در حق كسى كه اتيان به تكبيرات سبع افتتاحيه مىنمايد تعيين به تكبيرة الاحرام نمايد مذكور شد تعيين آن به يكى از سه طريق مىشود : اول - آن است كه قصد نمايد اين تكبير واجب است . دوم : آن است كه قصد نمايد كه اين تكبيرة الاحرام يا تكبيرهء افتتاح در نماز است . سوم : آن است كه قصد نمايد كه اين تكبيرى است كه به آن دخول در نماز متحقق شد به هر يك از انحاى ثلاثه بوده باشد كفايت مىنمايد . و در صورتى كه مكلف ناوى آن بوده باشد كه اتيان ننمايد ، مگر تكبيرة الاحرام را همين قصد كفايت مىنمايد در امتياز ، پس حاجت به مميزى نخواهد بود ، بنابراين وحدت تكبير معين او است في الحقيقة بالمآل ناوى اين است كه اين تكبيرة الاحرام است مثلا ، پس نيت تكبيرة الاحرام بودن با تكبير واجب بودن مثلا لازم است . كلامى كه در اين مقام است اين است كه آيا در نيت انفراد نيز لازم است ؟ بنابراين هرگاه قصد تشريك نمايد ، مثل اين كه نيت نمايد كه اين تكبير چنانچه تكبيرة الاحرام است تكبيرهء ركوع نيز بوده باشد لكن در حق مأموم مسبوق ، مثل اين كه درك امام نمود در ركوع اتيان به تكبير واحد نمود به قصد تكبيرة الاحرام و تكبيرة الركوع صحيح نخواهد بود ، يا نيت مثل اين تشريك مضر نخواهد بود .