مقام ثانى : در بيان اختلاف مرد و زن است در اقوال متعلقهء به نماز كه قبل از شروع در نماز است . بيان اين مطلب مقتضى اين است كه گفته شود دعائى كه مشتمل بر صيغهء مذكر بوده باشد هرگاه خواهد آن دعا را خوانده باشد مىبايد صيغهء مذكر را تبديل به مؤنث نمايد ، مثل اينكه در مبحث قيام مذكور شد كه مستحب است كه در وقتى كه ايستاد به جهت نماز اين دعا را بخواند : اللهم اني أقدم اليك محمدا - الى قوله : فاجعلني به * ( وَجِيهاً فِي الدُّنْيا وَالآخِرَةِ ) * ، زن هرگاه خواهد اين دعا را بخواند در حين خواندن تبديل نمايد وجيها را به وجيهتا . و همچنين دعاى دوم از أدعيه تكبيرات افتتاحيه كه در مبحث تكبيرة الاحرام بيان شد ، نظر به اينكه دعاى مذكور مشتمل است بر لفظ عبدك و ابن عبدك ، بنابراين هرگاه زن اين دعا را بخواند تبديل نمايد عبدك را به أمتك ابنت عبدك ذليلة بين يديك ، لكن اين بنابر آنچه است كه شيخ صدوق در فقيه ذكر فرموده ، و اما بنابر آنچه ثقة الاسلام در كافى ذكر فرموده حاجت به تبديل نيست ، دعا به نحو مذكور در هر دو كتاب جليل در مبحث تكبيرة الاحرام مذكور است . و اما دعاى ثالث كه دعاى توجه بوده باشد ، پس نظر به اشتمال او به لفظ و أنا من المسلمين آيا تبديل اين به مسلمات نمايد ؟ و همچنين و ما أنا من المشركين پس بگويد و ما أنا من المشركات و أنا من المسلمات يا خير ، ظاهر اين است در اين مقام و نحو آن تبديل ضرور نباشد نظر به قاعدهء تغليب ، مرحوم شيخ شهيد ثانى در كتاب تمهيد القواعد تصريح به اين فرموده قال : اذا صلت المرأة و أتت بدعاء الاستفتاح فهل تقول و أنا من المشركين و أنا من المسلمين أو تأتي بجمع المؤنث ؟ احتمالان و الوجه جواز كل منهما ، اذ لا اشكال في دخولهن تبعا مع قصده انتهى كلامه رفع مقامه . مقام ثالث : در بيان تفرقه ما بين رجال و نساء است در اقوال ثابته در أثناء