ثابت است در حق كسى كه عاجز از قيام بوده باشد ، همچنين جايز است با قدرت بر قيام در صورت خوف از عدو ، مثل كسى كه در جايى بوده باشد اگر بايستد تشويش اين دارد كه دشمن مطلع شود و متعرض او شود ، در چنين صورت جايز است كه اينان به نماز نشسته نمايد . و همچنين فرموده است : جايز است اختيار جلوس در نماز فريضه در حق كسى كه به سبب ايستادن تشويش زيادتى مرض دارد ، يا مشقت شديده در ايستادن است در حق او . و باز فرموده‌اند : جايز است اختيار جلوس در جايى كه سقف خانه كوتاه بوده باشد « 1 » معلوم است مراد در صورتى است كسى كه در جايى مسقفى بوده باشد كه سقف آن ارتفاعى نداشته باشد ، و متمكن از نماز در موضع ديگر نبوده باشد ، در اين صورت اختيار جلوس در نماز فريضه جايز خواهد بود . بنابراين - اين قسم را از جمله أقسامى كه مكلف قدرت بر قيام داشته باشد خالى از ناخوشى نيست ، بلكه اختيار جلوس در نماز فريضه جايز است در صورت عجز از قيام ، خواه عجز به اعتبار عايق داخلى بوده باشد ، يا خارجى مثل عدم ارتفاع سقف و غيره . مبحث هشتم در بيان عدول از قعود به اضطجاع است بدان كه هرگاه مكلف قدرت بر نشستن نداشته باشد ، لازم است با قدرت به پهلو بخوابد به جانب يمين روى به قبله به هيئت كسى كه او را به قبر مىگذارند و در صورت عدم قدرت به جانب يمين اختيار جانب يسار نمايد به عكس آن

--> « 1 » دروس شهيد اول ص 34 .