هر نمازى واجب بوده باشد يا سنت ، لكن تأكيد در محافظت آن عقيب فرائض بيشتر است . بدان كه مناسب در اين مقام تكلم در تكبيرات ثلاث مذكوره است ، كه آيا حكم تسبيح است ؟ پس استحباب آن ثابت است بعد از نوافل ، چنانچه ثابت است بعد از فرائض ، يا مختص است به فرائض شايد مستفاد از كلام شيخ مفيد قدس اللَّه تعالى روحه السعيد ثانى بوده باشد ، نظر به اين كه تسبيح و غيره از تعقيبات را ذكر فرموده عقيب نافلهء زوال و اعراض از تكبيرات فرموده‌اند ، يعنى مطلقا در اين مقام ذكر نفرموده‌اند ، يا آن كه ذكر فرموده‌اند بعد از فرائض يوميه مقدم بر همهء تعقيبات ، از اينجا ظاهر مىشود كه معتقد اختصاص بوده‌اند . جواب از آن اين است كه ذكر در فريضه و عدم ذكر در نافله مظهر عدم اعتقاد شرعيت است عقيب نافله ، مشخص است عدم اعتقاد شرعيت اعم از اعتقاد عدم شرعيت است ، نظر به اين كه عدم اعتقاد شرعيت چنانچه با اعتقاد عدم شرعيت هست با تشكيك در شرعيت نيز هست ، قدر متيقن ثانى است ، بنابراين نسبت خلاف به مرحوم شيخ مفيد نتوان داد . مرحوم شيخ طوسى در مقام ذكر نافلهء زوال امر فرموده‌اند به اتيان اين سه تكبير عقيب دو ركعت اول نافله زوال ، و مرحوم شيخ بهائى امر فرموده‌اند به اتيان آن بعد از فراغ از دو ركعت اول نافلهء زوال ، و همچنين بعد از فراغ از ركعت چهارم و ركعت ششم . و از مرحوم شيخ الطائفه در كتاب نهايه ظاهر مىشود قول استحباب اين تكبيرات ثلاث عقيب مطلق نوافل ، و اين قول در نظر حقير بعيد نيست . مطلب پنجم : در بيان آن كه چنانچه مستحب است تسبيح سيده نساء عليها السّلام بعد از فراغ از صلوات مستحب است در وقت ارادهء نوم ، چنانچه مستفاد مىشود