مجملا اين قول اگر چه ظاهر مىشود از اين أعاظم مذكوره بلكه شيخ صدوق در كتاب مجالس اين نحو را ذكر فرموده در ضمن امورى كه ذكر فرموده است آنها ثابت است در دين اماميه ، لكن قول مذكور اضعف است ، مختار تقديم تحميد است بر تسبيح به نحوى كه مذكور شد . مخفى نماند آنچه مذكور شد دو قول در مسأله است . ثالث اقوال قول مرحوم شيخ است در مبسوط ، و آن تجويز أمرين است ، يعنى امتثال حاصل مىشود به تقديم تسبيح بر تحميد و بالعكس . مطلب سوم : در بيان استحباب تهليل و استغفار است بعد از فراغ از تسبيح . بدان كه مستحب است بعد از فراغ از تسبيح اتيان به تهليل نمايد ، ثقة الاسلام در كتاب كافى حديثى روايت فرموده حاصل مضمون آن اين است كسى كه اتيان نمايد به تسبيح سيدهء نساء فاطمهء زهرا عليها السّلام بعد از اداى فريضه بعد از فراغ از تسبيح بگويد لا إله الا اللَّه گناهان او آمرزيده مىشود « 1 » . و از كتاب دعائم از قائد ارباب معرفت و يقين جناب أمير المؤمنين عليه السّلام مأثور است حديثى كه حاصل مضمون آن اين است كه جناب أمير المؤمنين عليه السّلام فرمودند : بعضى از پادشاهان عجم بنده‌اى به هديه فرستاده بودند خدمت جناب رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله ، من گفتم به جناب سيدهء نساء برو به خدمت جناب رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله استدعاى اين كن كه ايشان خادمى به شما داده باشند كه متوجه خدمات شما شده باشد . سيده نساء خدمت سيد ابرار مشرف شده استدعاى مطلب نمودند ، آن مخزن أسرار ربانى و وسيلهء نجات مطيع و عاصى در جواب فرمودند : اى فاطمه به تو چيزى خواهم داد كه بهتر باشد از براى تو از خادم و از دنيا و هر چه در دنيا است ،

--> « 1 » وسائل الشيعه ج 4 / 1021 ح 3 .