مبارك خود را بلند مىنمودند تا بالاى سر ، دور نيست تأديه سنت شود به مطلق رفع يدين ، اگر چه منفك از ذكر و دعا بوده باشد ، لكن هرگاه در آن حالت اتيان به ذكر نمايد افضل خواهد بود ، اولى اين است اين ذكر را كه از فخر كائنات مأثور است در آن حالت تلاوت نمايد « لا إله الا اللَّه وحده وحده أنجز وعده و نصر عبده و هزم الاحزاب وحده فله الملك و له الحمد يحيي و يميت و هو على كل شيء قدير » . سوم : تسبيح سيده نساء فاطمهء زهرا عليها السّلام . تنقيح مقام مقتضى ايراد كلام است در چند مطلب : اول - در بيان فضيلت اين تسبيح است . بدان كه نصوص معتبره در كمال فضيلت اين تسبيح مستفيض است . از جمله حديثى است مروى در كافى از مفخر الاوائل و الاواخر جناب حضرت امام محمد باقر عليه السّلام كه آن حضرت فرموده : عبادت نشده است خداوند عالم جل شأنه به چيزى از تحميد كه أفضل بوده باشد از تسبيح فاطمه عليها السّلام . و فرموده‌اند : اگر چيزى أفضل از اين تسبيح مىبود آن را جناب رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله ارشاد مىفرمودند به فاطمه عليها السّلام « 1 » . و در حديث ديگر از جناب حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام مأثور است كه فرموده : تسبيح حضرت فاطمه عليها السّلام در هر روزى عقب هر نمازى محبوبتر است نزد من از هزار ركعت نماز در هر روز « 2 » . مطلب ثاني : در بيان كيفيت اين تسبيح است . بدان كه مشهور ما بين فقهاء در كيفيت اين تسبيح آن است كه اول اتيان به تكبير نمايد سى و چهار مرتبه ، و بعد از آن سى و سه مرتبه بگويد الحمد للَّه ، و بعد از آن سى و سه مرتبه بگويد سبحان اللَّه ، كه مجموع يك صد مرتبه مىشود ، در تكبير و تحميد بعد از فراغ از

--> « 1 » وسائل الشيعه ج 4 / 1024 ح 1 . « 2 » وسائل الشيعه ج 4 / 1024 ح 2 .