است ، و در سابق بيان شد كه تكبيرات ثابته در پنج نماز يوميه نود و پنج است ، پنج تكبير در هر ركعتى به جهت ركوع و سجود ، پس در نماز چهار ركعتى عدد تكبيرات ركوع و سجود بيست است . بنابراين عدد تكبيرات ركوع و سجود در نماز ظهر و عصر و عشا شصت است و عدد تكبيرات ركوع و سجود در نماز مغرب پانزده است ، و عدد تكبيرات ركوع و سجود صبح و مغرب بيست و پنج است ، بعد از انضمام بيست و پنج شصت عدد تكبير مىرسد به هشتاد و پنج ، بعد از انضمام پنج تكبيرة الاحرام و پنج تكبير به جهت قنوت عدد تكبيرات مىرسد به نود و پنج . مجملا از جملهء مستحبات قنوت اين است كه در حين ارادهء قنوت تكبير بگويد با رفع يدين در صلوات يوميه ، ظاهر اين است كه اين استحباب در نوافل نيز ثابت بوده باشد ، و همچنين در نماز كسوف و خسوف و زلزله و ساير مخوفات سماويه و نماز طواف و نماز عيدين ، پس اگر چه تكبير در آن قبل از شروع به قنوت ثابت است لكن تكبير به جهت قنوت بودن ثابت نيست . و اما نماز جمعه پس ثبوت اصل تكبير قبل از قنوت معلوم نيست ، چه جاى اين كه بگوئيم كه آن تكبير به جهت قنوت است يا نه ، خواه در قنوت اول بوده باشد يا در قنوت ثانى . دوم : رفع يدين است در حالت قنوت ، بدان كه رفع يد را مدخليتى در ماهيت قنوت نمىباشد ، بلكه قنوت عبارت از اصل دعا يا ذكر يا هر دو مىباشد در محل معين اگر چه رفع يدين با او نباشد ، پس رفع يد مستحبى جدائى خواهد بود در حالت قنوت ، بنابر اين هرگاه كسى گرفتار شود در مقام تقيه ترك قنوت ضرور نيست ، غايت ما في الباب ترك رفع يدين مىنمايد ، و اين مستحبى است در حال قنوت . چنانچه اين حقير در سفر مكهء معظمه مكررا اتفاق مىافتاد كه اشرار عرب