بعيد نبوده باشد كه استماع صوت امام نكند . و اما هرگاه بعيد به اين حد بوده باشد ، پس اقوال ثابته در نماز در حق او منقسم مىشود به راجح الجهر و راجح الاخفات ، اول در قرائت و ثانى در غير آن از أذكار و أدعيه ثابته در آن نماز ، و لكن در رجحان جهر اگر چه در صورت مفروضه بوده باشد اشكالى هست . و أما نماز ظهرين پس به اعتبار اقوال ثابته در آن منقسم مىشود به لازم الاخفات و راجح الاخفات و راجح الجهر ، پس لزوم جهرى در آن نمىباشد لزوم اخفات در قرائت در ركعتين اوليين در قرائت و بدل آن در أخيرتين و رجحان الجهر در بسمله و قنوت ، و در دعاى بعد از رفع رأس يعنى سمع اللَّه لمن حمده ، و دعاى بعد از آن كه عبارت بوده باشد از الحمد للَّه رب العالمين أهل الجبروت و الكبرياء و العظمة للَّه رب العالمين . و اما رجحان اخفات ، پس در غير اينها است كه مذكور شد آنچه مذكور شد در حق منفرد است . و اما در حق امام پس آن نيز چنين است ، يعنى اقوال ثابته در دو نماز مذكور منقسم مىشود بر سه قسم مذكور ، لكن نه به نحو مذكور بلكه راجح الجهر در حق امام در غير قرائت و بدل او ، و غير از استعاذه و تكبيرات ست افتتاحيه است و راجح الاخفات در تكبيرات ست افتتاحيه و استعاذه است ، و اما در لازم الاخفات پس فرقى ما بين امام و منفرد نمىباشد . و اما مأموم پس رجحان جهرى در حق او نمىباشد ، يا لازم الاخفات است يا راجح الاخفات ، لازم الاخفات در حق مأموم مسبوق در ركعتين اوليين يا أحدهما و در قرائت و بدل او در حق غير مسبوق يا مسبوق به ركعت واحده در يك ركعت راجح الاخفات در ما عداى آن . مطلب چهارم : در بيان قرائت آيات قرآنيه است در قنوت . بدان كه اشكالى در جواز قرائت آيات قرآنيه در قنوت در نظر حقير نيست ، چه وجه اشكال به