چنانچه قسم آخر أكمل اقسام است در حق نساء . كلامى كه هست در جلوس اقعائى است ، و اين به نوعى كه از اخبار وارده در اين مقام ظاهر مىشود كه أصابع قدمين را بر زمين بگذارد و پاشنهء پاها را از زمين بلند نمايد ، يعنى دو قدم را نصب نمايد و نشيمن را بر پاشنهء پاها بگذارد ، و اين محل خلاف است ، ظاهر از مرحوم صدوق در فقيه « 1 » و مرحوم شيخ در نهايه عدم جواز است ، و اكثر قائل شده‌اند به جواز لكن با كراهت . و قائلين به كراهت مفترق به دو فرقه شده‌اند ، فرقه‌اى حكم فرمودند به كراهت مغلظه يعنى كراهت شديده ، و جماعتى ديگر حكم كرده‌اند به مطلق كراهت ، حكم به حرمت اگر چه مشكل است لكن احتياط شديد در اجتناب است . و اما مستحبات فعليه پس اول : آنها آن است كه اختيار نمايد در حال تشهد قسم اول از جلوس را كه تعبير از آن جلوس به عنوان تورك مىنمايند ، مذكور شد اين در حق رجال است نه نسوان . دوم : وضع يدين است در حال تشهد بر رانها به اين نحو كه دست راست را بر ران راست بگذارد قريب به سر زانو و دست چپ را بر ران چپ بگذارد ، و همچنين در حالتى كه دو دست مضمومة الاصابع بوده باشد ، يعنى انگشتان دو دست را با هم بچسباند حتى دو انگشت بزرگ را بچسباند به انگشتى كه در جنب او است . سوم : آن است كه نظر را در حال تشهد به دامن خود اندازد ، مثل كسى كه اظهار غايت حيا مىنمايد در حضور مولى در حال تكلم با مولاى خود .

--> « 1 » من لا يحضره الفقيه ج 1 / 320 .