چنين مىشود كه ابتدا مىكنم به مصاحبت اسم خداوند عالم جل شأنه به جهت تيمن و تبرك ، و استعانت مىجويم در جميع امور خودم از خداوند عالم عز شأنه و قاطبهء ثنا مختص ذات متعال جناب احديت است ، و بهترين اسماء و أعظم و أشرف اسماء از براى خداوند عالم است . شهادت مىدهم بر اين كه مستحق عبادتى نيست مگر ذات مقدس بارى عز شأنه ، كه جامع جميع محاسن و كمالات است و حال آن كه يگانه است تكثر و تعددى اصلا در آن نيست ، و شريكى در ذات و صفات به جهت او نمىتواند بود و شهادت مىدهم بر اين كه جناب سرور أنبياء محمد مصطفى صلَّى اللَّه عليه و آله بنده و فرستادهء او است ، فرستاده است او را به سوى كافهء ناس از براى اين كه بشارت دهد مطيعان را به ثواب و بترساند عاصيان را از عقاب ، فرستاده است او را پيش روى قيامت ، يعنى شريعت مطهره آن جناب متصل است به قيامت ، و اين معنى كنايه است به اين كه ايشان خاتم الانبياء مىباشند كه بعد از ايشان پيغمبرى نخواهد بود . و شهادت مىدهم بر اين كه اين خالق من خوب پروردگارى و جناب محمد مصطفى صلَّى اللَّه عليه و آله خوب پيغمبرى است ، خداوندا رحمت وافر خود را شامل احوال آن سرور و آل أطهار ايشان كن ، و شفاعت ايشان را در حق ماها قبول فرما ، و درجات ايشان را رفيع و عالى گردان . و بعد از آن دو مرتبه يا سه مرتبه مىگوئى : الحمد للَّه رب العالمين ، يعنى كل ثنا مختص ذات كريمى است كه جامع جميع محاسن و كمالات است ، اين ترجمهء كلماتى است كه در تشهد اول ذكر فرموده‌اند ، و اول تشهد ثانى الى قوله عليه السّلام « و التحيات » چون كه همان بود كه در تشهد اول مذكور شده ، بنا بر اين حاجت به ترجمه ديگر نيست . پس شروع مىكنيم به ترجمهء باقي . التحيات للَّه اين به چند نحو ممكن است