صلى على محمد و آل محمد بوده باشد ، بنا بر اين پس اكتفاء به لفظ صلى اللَّه على محمد و آل محمد نمىتوان نمود ، بلكه عدول از اظهار به اضمار جايز نخواهد بود ، يا آن كه اضمار انسب به قواعد تكلم است ، پس اللهم صل على محمد و آله جايز نخواهد بود . و آنچه از كلام شيخ مفيد در مقنعه ظاهر مىشود خلاف آن است ، نظر به اين كه در تشهد نافلهء زوال چنين ذكر فرموده‌اند أشهد أن محمدا عبده و رسوله أرسله بالحق بشيرا و نذيرا بين يدى الساعة صلى اللَّه عليه و آله الطاهرين ، و تسلم تجاه القبلة الى آخر ما ذكره . و در تشهد ركعت ثانيه نماز ظهر اشاره فرموده‌اند كه تشهد مذكور را بخواند و در تشهد ركعت چهارم نماز ظهر و عصر و نماز عشا و ركعت ثالثه نماز مغرب و تشهد نماز صبح چنين ذكر فرموده‌اند اللهم صل على محمد و آل محمد . و تفرقه ما بين مقامين بسيار بعيد است ، به اين معنى كه در ركعت ثانيه نماز ظهر در مقام تشهد متعين بوده باشد صلى اللَّه عليه و آله الطاهرين و جايز نبوده باشد اللهم صل على محمد و آل محمد ، و همچنين مستبعد است كه به تشهد در ركعت ثانيه اجتزاء نتوان نمود در مقام تشهد در ركعت رابعه مثلا ، اگر چه استبعاد در اين مقام مثل استبعاد در اول نيست ، پس مقصود جواز اجتزاء خواهد بود در هر يك از دو مقام به هر يك از دو صيغه كه بوده باشد . و مرحوم شيخ طوسى در مصباح به عكس اين معمول داشته ، در تشهد نافلهء زوال اللهم صل على محمد و آل محمد ذكر فرموده ، و تشهد اول در نماز ظهر را حواله به آن نموده ، و در تشهد ثانى نماز ظهر صلَّى اللَّه عليه و آله ذكر فرموده بسيار مستبعد است كه منظور نظر آن مرحوم تعين اين در تشهد بوده باشد ، به اين معنى اللهم صل على محمد و آل محمد را در اين مقام تجويز نفرمايند با آن كه مقصود در