و حديث به نحوى كه مذكور شد در كافى است ، و در فقيه « 1 » به اين نحو است : روى عبد اللَّه بن جندب عن موسى بن جعفر عليهما السّلام أنه قال : تقول في سجدة الشكر اللهم اني أشهدك . پس دلالت حديث بنابر فقيه و اثبات مدعى به عنوان اطلاق خواهد بود ، اگر چه دور نيست مذكور در فقيه نقل به معنى بوده باشد . بدان كه اين حديث اگر چه در سابق مذكور شد ، لكن در اين مقام اعاده شد به جهت تنبيه بر بعضى مطالب ، بعضى از آن از آنچه مذكور شد ظاهر شد ، و ديگر اين كه لفظ ثلاثا در حديث در چهار موضع مذكور است ، در دو موضع اخير اشتباهى در متعلق آن نيست . كلامى كه هست در دو موضع اول است ، اما موضع ثانى پس سه احتمال قائم است ، پس اول از آن احتمالات ثلاثه آن است كه مراد اين بوده باشد كه « اللهم اني أسألك اليسر بعد العسر » را سه مرتبه بگويد ، دوم آن است كه از « أن تصلي على محمد و آل محمد » تا آخر را سه مرتبه بگويد ، سوم آن است كه از « اللهم اني انشدك بايوائك على نفسك » الى آخر را سه مرتبه بگويد ، ظاهر از اين احتمالات ثلاثه احتمال اول است . و أما در موضع اول پس در آن دو احتمال قائم است اول آن است كه متعلق ثلاث خصوص « اللهم اني أنشدك دوم المظلوم » بوده باشد . دوم آن است كه متعلق آن « اللهم اني أشهدك » بوده باشد تا « دم المظلوم » و ظاهر در اين مقام نيز احتمال اول است . و مرحوم شيخ بهائى در مفتاح الفلاح در هر دو موضع حمل بر اين نموده ، بلكه احتمال ديگر نداده . بدان كه بنابر آنچه مذكور شد در كافى لفظ ثلاث در دعائى كه بعد از وضع خد أيمن هست مذكور نيست ، پس مقصود خواندن آن دعا است يك مرتبه ،

--> « 1 » من لا يحضره الفقيه ج 1 / 329 - 331 .