بيرون رفتيم به سوى بعضى مزارع يا باغات آن حضرت ، پس حضرت ايستادند به نماز ظهر ، بعد از آن كه فارغ شدند از نماز رفتند به سجده ، تا آن كه حكايت نمود كه آن حضرت جانب راست صورت مبارك خود را چسبانيدند به زمين بعد از آن جانب چپ را چسبانيدند « 1 » . پنجم : مثل چهارم است به علاوه عود به سجده در آخر ، يعنى اول به سجده مىرود بعد از آن جانب راست صورت خود را مىچسباند به زمين ، بعد از آن جانب چپ ، بعد از آن عود مىنمايد به سجود ظاهر اين است كه تأديه سنت مىشود به اول و چهارم و پنجم ، لكن رابع أفضل از اول است ، و خامس أفضل از هر دو ، و اما ثانى و ثالث پس اگر چه ظاهر از كلمات أصحاب اعراض از آنها است ، ظاهر اين است وجه آن اين بوده باشد كه سجده ظاهر است در وضع جبهه ، و اين در اين دو قسم متحقق نيست ، و اين مطلب اگر چه حق است لكن ظاهر اين است كه سنت چنانچه مؤدى مىشود به وضع جبهه مؤدى مىشود به وضع خدين أيضا . مجملا وضع خدين در اين مقام مطلوب است ، خواه منفك بوده باشد از وضع جبهه يا منضم باشد با او ، چنانچه وضع جبهه نيز مطلوب است ، خواه منفك از وضع خدين بوده باشد يا منضم با او بوده باشد ، بنابراين هرگاه در صورت انفكاك هر يك از ديگرى امتثال حاصل شود ، مشخص است كه مورد اجتماع أكمل خواهد بود ، و أكمل از همه عود به سجده است بعد از وضع خدين چنانچه بيان شد . مخفى نماند آنچه مذكور شد در بيان كيفيت وضع جبهه و خدين بود ، و اما ذراعين و صدر و شكم پس مستحب اين است كه ذراعين را به زمين به چسباند ، و همچنين سينه و شكم را به زمين به چسباند ، خلاف آنچه كه در سجدهء نماز مطلوب

--> « 1 » فروع كافى ج 3 / 326 ح 19 .