اى ملائكهء من چه چيز از جانب من به جهت او مقرر شود ، ملائكه عرض مىكنند : اى پروردگار ما رحمت تو . خطاب ديگر مىرسد ديگر چه چيز ؟ عرض مىكنند بهشت تو ، خطاب ثالث مىرسد ديگر چه چيز ؟ عرض مىكنند كفايت امور مهمهء او ، خطاب رابع مىرسد ديگر چه ؟ تا آن كه باقى نمىماند هيچ چيزى از خيرات مگر آن كه ملائكه عرض مىنمايند ، بعد از آن خطاب ديگر مىرسد ديگر چه چيز باشد به جهت آن بنده ؟ عرض مىنمايند اى پروردگار ما ديگر عالم نيستيم ، آن وقت خداوند تعالى شأنه مىفرمايد : من شكر آن بنده مىكنم چنانچه او شكر من كرد و اقبال مىكنم به جانب او به فضل و كرم خود « 1 » . و از جملهء أحاديث در اين باب حديثى است كه مرحوم شيخ صدوق در مجالس روايت نموده از جناب امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرمودند : هرگاه بنده برخيزد بعد از نصف شب و به ايستد در مقابل پروردگار خود ، پس چهار ركعت نماز به عمل آورد به محض رضاى الهى جل جلاله ، در آن وقت شب تار بعد از فراغ از چهار ركعت نماز برود به سجود به قصد سجدهء شكر ، و در سجدهء شكر بگويد يك صد مرتبه ما شاء اللَّه ندائى مىرسد از جانب خداوند تعالى شأنه به آن بنده ، كه اى بندهء من تا كى مىگوئى ما شاء اللَّه منم پروردگار تو تمشيت امور با من است ، به تحقيق خواسته‌ام اجابت حاجت تو را ، هر مطلب كه دارى سؤال كن . حاصل اين حديث شريف آن است كه هرگاه كسى را حاجتى بوده باشد بعد از نصف شب بر خيزد و اتيان به چهار ركعت نماز نمايد ، بعد از آن برود به سجده به قصد سجدهء شكر ، در آن سجده يك صد مرتبه بگويد ما شاء اللَّه ، بعد

--> « 1 » تهذيب شيخ ج 2 / 110 .