مذهب عامه بوده باشد ، نظر به اين كه قول به اشتراط استقبال در اين سجود حكايت از عامه شده ، و مرحوم علامه در كتاب منتهى و تذكره ذكر استدلال از قبل آنها فرموده ، به اين نحو چون كه اين سجدهء نماز است ، پس شرط است در آن آنچه شرط آن است در نماز ، و ظهور فساد اين استدلال مغنى از سعى در اظهار آن است . سوم : طهارت از حدث و خبث است ، اما طهارت از خبث پس اين محل خلاف است ، مرحوم شيخ جليل القدر شيخ مفيد در كتاب مقنعه حكم فرموده‌اند به عدم جواز اتيان به اين سجود بانجاست ثوب يا بدن ، و مشهور ما بين أصحاب خلاف آن است ، پس اتيان به اين سجود مشروط به طهارت ثوب يا بدن مكلف نيست ، بلكه بانجاست هر دو تمكن از ازاله و تطهير اتيان به اين سجود مىتواند نمود . و اين قول مختار است ، و مستند اين به علاوهء اصل و عدم ظهور دليلى كه مخرج از حكم اصل بوده باشد ، أخبار معتبره ايست كه دلالت مىكند بر اينكه جايز است در حق حائض كه اتيان به اين سجود نموده باشد . از جملهء اين احاديث حديث صحيحى است كه مروى در كتاب كافى است عن أبي عبيدة الحذاء قال : سألت أبا جعفر عليه السّلام عن الطامث تسمع السجدة قال : ان كانت من العزائم فلتسجد اذا سمعتها « 1 » . وجه استدلال ظاهر است ، نظر به اين كه غالب اين است كه حائض منفك از نجاست نيست . و اما طهارت از حدث پس آن نيز محل خلاف است ، خواه حدث أصغر بوده باشد يا حدث أكبر ، و ظاهر از مرحوم سيد جليل سيد مرتضى در كتاب انتصار « 2 » اشتراط است ، فرموده است بعد از حكم به اين كه جايز است قرائت جميع سور قرآنيه در حق جنب مگر سور عزائم در مقام تفرقه ، و وجه عدم جواز قرائت سور عزائم كلامى

--> « 1 » فروع كافى ج 3 / 106 ح 3 . « 2 » انتصار سيد ص 31 .