لكن روى في روضة الكافي عن حفص بن غياث قال : رأيت أبا عبد اللَّه عليه السّلام يتخلل بساتين الكوفة ، فانتهى الى نخلة فتوضأ عندها ، ثم ركع و سجد ، فأحصيت في ركوعه خمسمائة تسبيحة ، ثم استند الى النخلة فدعا بدعوات ، ثم قال : يا حفص انها و اللَّه النخلة التي قالت لمريم عليها السّلام * ( « وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا » ) * « 1 » . بنابراين مىگوئيم : اگر مراد شهيد اين است كه ركوع مجرد از نماز دليل بر شرعيت آن نداريم حديث مذكور حجت است بر ايشان ، و اگر مراد اين است كه ركوع مجرد اگر چه مجرد از سجود بوده باشد أمر چنان است كه فرموده‌اند . بعد از آن كه اين مطالب منقح شد مىگوئيم : تنقيح مرام مقتضى ايراد كلام است در چهار مقام : مقام اول در تحقيق سجودى است كه در ضمن نماز است تحقيق حال محتاج است به ايراد كلام در چند مبحث : مبحث اول در وجوب سجده است در نماز بدان كه واجب است در هر ركعتى از نمازهاى واجبه دو سجده به وجوب

--> « 1 » وسائل الشيعة ج 4 / 979 ح 6 از روضهء كافى .