مبحث هشتم در بيان عدم جواز قرائت بعضى سور قرآنيه است در نماز بدان كه جايز نيست قرائت نمودن سورهء طويله كه وقت به سبب قرائت آن فوت شود ، و اين مختلف مىشود به اختلاف طول سوره و قصر آن ، و به اختلاف همهء وقت و خلاف آن ، گاه است جايز است قرائت سوره در وقتى كه شروع در نماز نموده باشد در اول وقت ، و قرائت آن جايز نيست در صورتى كه شروع در نماز نموده باشد در آخر وقت . مجملا جايز نيست اختيار نمودن سوره كه وقت به سبب قرائت آن فوت شود ، و همچنين جايز نيست قرائت سور عزائم ، يعنى سوره هائى كه مشتمل بر آيه ايست كه به جهت تلاوت آن سجده بر قارى واجب مىشود ، و آن چهار سوره است اول الم تنزيل و تعبير جماعتى از قدما مثل شيخ صدوق و سيد مرتضى و ابن ادريس به سجدهء لقمان شايد از بابت تسميه شىء به اسم مجاور بوده باشد . دوم سوره فصلت . سوم سورهء و النجم . چهارم سوره علق است . و اين قول يعنى عدم جواز قرائت سورهء عزائم در نمازهاى واجبى مشهور و معروف ما بين فقهاء است ، و دعوى اجماع بر اين مستفيض است ، و مخالف در مسأله از قدماى أصحاب ابن جنيد است ، و شبهه‌اى در ضعف اين قول نيست اگر چه جماعتى متأخر از متأخرين ميل به اين قول نموده‌اند . بدان كه مهم در اين مقام تنبيه بر چند أمر است : اول - آن است كه منع از قرائت سور عزائم مختص به فرائض است ، خواه فريضهء يوميه باشد يا غير يوميه ، مثل نماز كسوف و خسوف و غير اينها ، پس منع در صلوات مندوبه ثابت نيست .