و در سنهء ( 1230 ) براى انجام مناسك حج به مكه مشرفه عازم گرديد و يك عمر با عزت و احترام زندگى نمودند تا آن كه در سنهء ( 1260 ) اين دار فانى را وداع گفته و به سراى ابديت مأوى و مسكن نمودند . مرحوم تنكابنى كه هنگام وفات در اصفهان تشريف داشتند وفات سيد را چنين مىنگارد : در روز پنجشنبه به مرض حبس البول گرفتار شد ، در نزديك زوال حاجى كلباسى به عيادت آن جناب آمد زمانى نشست و در أول زوال آن جناب را وداع كرده مراجعت نمود ، سيد وضو ساخته نوافل ظهر و نماز ظهر را ايستاده بجاى آورده . پس بى طاقت شد در بالاى جاى نماز يك حب از تربت حضرت امام حسين عليه السّلام تناول نمود و فى الفور طاير روحش بآشيان قدس پرواز نمود ، و در جنب مسجد او جائى ساخته بود و در آنجا حسب الوصيه دفن نمودند قدس اللَّه سره و حشره اللَّه مع أجداده الطاهرين . تأليفات ايشان : مرحوم سيد تصانيف بسيار دارد كه هر يك شاهد كمال تبحر او در أحكام فقه و قوت اجتهاد او در مسائل دينيه است ، از آن جمله : 1 - مطالع الانوار ، در فقه شرح شرائع كتاب صلاة آن است . 2 - سؤال و جواب مرحوم سيد ، كه به زبان فارسى در دو مجلد . 3 - تحفة الابرار الملتقط من آثار الائمة الاطهار ، همين كتاب شريف است . 4 - كتاب القضاء و الشهادات ، در شهر كاظمين تأليف نمودند . 5 - مناسك حج . 6 - شكيات نماز ، كه داراى فروع زيادى در شكيات نماز است . 7 - رساله در اقامهء حدود در عصر غيبت .