وآنچه قبل از تأدّب به آداب شريعت واقع شود حكم وقايع زمان جاهليت دارد كه مورد عتاب نمىتواند شد ، چنانچه در قرآن مجيد هم بر اين فعل ايعادِ به نار ولعن وتشنيع واقع نيست ، عتاب است وبس ! وجناب پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم أصلا كسى را در اين امر معاتب نفرموده ، ديگرى كه باشد كه طعن وتشنيع نمايد ؟ ! وصدور زلّت از صحابه واُمتيان چه بعيد است جايى كه از أنبيا ورسل [ ( عليهم السلام ) ] زلاّت صادر شده باشد وبر آنها عتاب شديد از حضور الهى رسيده باشد ! بشريت همين أمور را تقاضا مىكند تا وقتي كه تأديب الهى پى در پى واقع نشود تهذيب تامّ محال است . ( 1 ) انتهى . أقول : سيد علي بن طاوس - عليه الرحمة - در كتاب “ كشف المحجة لثمرة المهجة “ در فصل هشتاد وپنجم گفته كه : من روزى در مشهد امام موسى كاظم وامام جواد ( عليهما السلام ) بودم كه از مدرسه مستنصريه فقيهى آمد ومن با وى مناظره كردم ، ودر اثناى مناظره من با أو گفتم كه : بخارى ومسلم هر دو در “ صحيح “ خودشان روايت كرده‌اند كه : حضرت على ( عليه السلام ) واحدى از بني هاشم تا شش ماه با أبا بكر بيعت نكردند .

--> 1 . تحفه اثناعشريه : 338 .