معنا را جناب أمير ( عليه السلام ) كفر ناميده چنانچه فرموده : « لا كفر بعد الإيمان » . در “ معارج النبوة “ مذكور است كه : چون مسلمانان از صعوبت آن حال روى به هزيمت نهادند وهر چند آن حضرت ايشان را مىخواند أجابت نمىنمودند ، آن حضرت به غضب آمد [ نشان ] ( 1 ) غضبش آن بود كه عرق از پيشانى همايونش متقاطر گشتى ، وبر مثال مرواريد بر جبين مبينش فرو دويدى ، در آن حال نظر فرمود على را ( رضي الله عنه ) [ ( عليه السلام ) ] برابر دست خود ديد ايستاده ، فرمود : « چون است كه به برادران خود ملحق نشدى ؟ » جواب داد كه : « يا رسول الله ! لا كفر بعد الإيمان ، إنّ لي بك أُسوة » . يعنى : « بعد از ايمان كفر نباشد ، مر ا به تو اقتدا است . ( 2 ) انتهى . اما آنچه گفته : در اينجا همين صورت بود . پس غلط محض است ; زيرا كه اگر در اينجا فرار منهى عنه نمىبود ، رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) ايشان را چرا دعوت به صبر وثبات مىنمود ؟ ! ‹ 291 › چنانكه در “ حبيب السير “ مذكور است : چون سيد عالم انهزام أهل اسلام را مشاهده فرمود ، به آواز بلند ايشان را به صبر وثبات دلالت نموده مىگفت : « إلى أين أيها الناس ؟ » واز غايت

--> 1 . زيادة از مصدر . 2 . معارج النبوة 4 / 84 ( واقعه هفتم ) .