وسابقاً به نصّ جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله ) دانسته اى كه مقاتلين جناب [ أمير ( عليه السلام ) ] فئه باغيه وأصحاب نار بودند ( 1 ) ، پس بحمد الله ثابت شد كه قريب نصف أصحاب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) در نار بودند وفئه باغيه . . . ( 2 ) . ونيز مخاطب در همين كتاب - اعني “ تحفه “ - تصريح به فسق معاوية وارتكاب أو كبيره را به جهت انحراف از طاعت جناب أمير ( عليه السلام ) وقتال با آن جناب نموده است ( 3 ) .

--> 1 . از جامع الأصول 9 / 44 - 45 وغير آن گذشت ، مصادر آن بسيار است ، مراجعه شود به : الغدير 9 / 21 - 22 ، ملحقات إحقاق الحق مجلدات : 7 ، 8 ، 31 . سيوطى در كتاب الأزهار المتناثرة في الأخبار المتواترة : 76 ، وشيخ عبد العزيز غمارى در اتحاف ذوى الفضائل المشتهرة : 170 نيز حديث مذكور را از روايات متواتره شمرده‌اند . 2 . در [ الف ] اينجا به اندازه يك سطر سفيد است . 3 . ظاهراً اشاره است به آنچه از تحفه اثناعشريه : 394 گذشت كه : أصحاب جمل وأصحاب صفين ، پس در خطاى اجتهادي وبطلان اعتقادي خود مشترك اند ، فرق اين است كه اين خطاى اجتهادي وفسق اعتقادي أصحاب جمل أصلا مجوّز طعن وتحقير نيست . وباز در تحفه اثناعشريه : 181 - 182 گويد : أهل سنت قاطبتاً اجماع دارند بر آنكه معاوية . . . بن أبي سفيان از ابتداى امامت حضرت أمير ( رضي الله عنه ) [ ( عليه السلام ) ] لغايت تفويض حضرت امام حسن [ ( عليه السلام ) ] به أو از بغات بود . . . آمديم بر اينكه چون أو را باغي ومتغلّب دانند پس چرا أو را لعن نمىكنند ؟ جوابش آنكه : نزد أهل سنت هيچ مرتكب كبيره را لعن جائز نيست !