سرحد دار اسلام وسنت تا معاوية وعمرو بن العاص ومغيره بن شعبه وأشباه وأمثال ايشان است ، هر كه به راه اتباع مشايخ سنت وجماعت رود زبان را از سبّ وطعن ايشان بر بندد . ( 1 ) انتهى . ومعاوية بن حديج را صاحب “ استيعاب “ در جمله صحابه شمار كرد ونقل كرده كه عبد الرحمن بن شماسه مهرى بر عايشه داخل شد وأو از حال معاوية بن حديج سؤال كرد ، عبد الرحمن ثناى أو كرد ونيكى أو بيان نمود ، پس عايشه از بغض معاوية بن حديج استغفار كرد ( 2 ) . دوم : آنكه اگر أهل سنت اين صحابه را كافر ومرتد مىدانند پس اين عين مطلوب ما است نه مخالف ; زيرا كه غرض ما همين است كه كساني كه در حيات رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) از أصحاب معدود بودند بعد آن جناب مرتد شدند وكافر گرديدند وبا أهل بيت آن جناب عَلَم بغض وعناد برافراشتند . وهرگاه أهل سنت تجويز اين معنا بر معاوية وعمروعاص ومغيره ومعاوية بن حديج وغير ايشان از صحابه كردند اگر ديگران نيز چنين افعال شنيعه را مرتكب شوند كدام مانع است ؟ !

--> 1 . [ الف ] باب هفتم در ذكر كتاب آن حضرت ، در آخر كتاب . ( 12 ) . قوبل على الأصل على نسخة صححّها عبد الحق وكتب عليها حواشي بخطه ، فاغتنم ذلك . ( 12 ) . [ تكميل الايمان ( شرح عقايد ) : 118 ] . 2 . الاستيعاب 3 / 1414 .