از اين حديث صريح واضح است كه أصحاب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) در سدّ أبواب مبادرت به امتثال امر آن حضرت نكردند تا آنكه وعيد شديد به نزول عذاب از جانب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) آمد . وهرگاه أبواب ايشان مسدود فرمود وباب فاتح باب خيبر وباب مدينة العلم را مفتوح داشت در اين باب كلام وگفتگو - كه جز طعن نيست - آغاز نهادند ، و - به تصريح عبد الحق - زيغ در دلهاى ايشان راه يافت تا آنكه آن حضرت غضبناك شد . زيادة از اين مخالفت ومعاندت چه مىباشد ؟ ! هرگاه حال ايشان در حيات جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله ) اين قسم باشد اگر بعد وفات آن جناب مخالفت نصّ آن جناب كنند وبر باطل اجماع ورزند عجب نباشد .