وابن حجر در “ فتح الباري شرح صحيح بخارى “ در شرح اين حديث گفته : قال ابن بطّال : فيه ترك يسير من الأمر بالمعروف إذا خشي أن يكون سبباً لفتنة قوم ينكرونه ( 1 ) . واين كلام ابن حجر صريح است در آنكه اين بناى كعبه از قبيل معروف بود ، ومعروف بالبداهة مأمور به مىباشد ، پس انكار از مأمور به بودنش نهايت جهل است . اما آنچه گفته : اين خبر را در مطاعن جميع صحابه آوردن خصوصاً كساني كه حرف وسخن در آنها است ، كمال تعصب وعناد است ! پس جوابش آنكه : سابق از اين به كرّات به معرض گزارش آمد كه مراد شيعه از ذكر مطاعن صحابه بر طريق عموم ، ابطال قضية كليه : ( الصحابة كلّهم عدول ) است ، نه طعن جميع صحابه به طريق كليت ; زيرا كه آن خلاف معتقد شيعه است ، وبعضي صحابه بلا شكّ وريب به نزد ايشان ممدوح بودند .

--> 1 . [ الف ] كتاب الحجّ . [ لم نجدها في فتح الباري ، ولكن ذكرها العيني في عمدة القاري 2 / 204 ] .