قوم در قول آن حضرت ( قومك ) جميع قريش اند ، چنانچه گفته : المراد من خطاب عائشة في الحديث : ( وإنّ قومها حديث عهد بالكفر ) ليس بني تميم ، بل المراد قريش ( 1 ) كلّهم . ( 2 ) انتهى . پس بنابر تصريح صاحب “ ابطال الباطل “ جميع قريش مطعون خواهند شد نه بنابر تقرير علاّمه عليه الرحمة . ومع هذا اگر مراد جميع قريش باشند پس چونكه روايت از “ صحاح “ أهل سنت است بر شيعه حجت نيست واعتراضى بر ايشان وارد نشود . وبا اين ، جناب أمير ( عليه السلام ) در اين قوم داخل نخواهند شد ; زيرا كه در اين حديث رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) تصريح فرموده كه : آن جناب از كساني خوف نموده كه در سابق كافر بودند وبعدِ كفر اسلام آورده‌اند ، پس توهّم اين ناصبي دخول جناب أمير ( عليه السلام ) را در ايشان ، دليل نصب وخروج وعداوت با آن جناب است . اما آنچه گفته : واگر بعض مراد باشند مفيد مدعا نمىشود ; زيرا كه خوف از مؤلفة القلوب ونومسلمانان فتح مكّه كه هنوز مؤدّب به آداب شريعت نبودند وقوت ايمان نداشتند ، بوده است نه از أصحاب خود . پس جوابش آنكه : در نقض طعن سوم دانستى كه - بنابر تصريح بخارى و

--> 1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( القريش ) آمده است . 2 . إحقاق الحق : 274 .