أبى بكر استدلال بر حقيّت أو نتوان كرد ( 1 ) ( 2 ) . اما آنچه گفته : معاوية وأهل شام نيز در ابتدأ . . إلى آخر . پس معلوم نيست كه غرض أو از اين كلام چيست ، ليكن اين كلامش مكذّب كلام سابق أو است كه گفته : هيچ كس از صحابه در پى ايذاى حضرت أمير وزهرا [ ( عليهما السلام ) ] نيفتاده ; چه ظاهر است كه معاوية خود هم صحابي بود بلكه نزد أهل سنت از اجلاّى صحابه وخلفاى راشدين است ! وأحاديث موضوع بسيار در فضائل اش در كتب ايشان مذكور است ، وهمراه معاوية نيز بسيارى از صحابه بودند ، واين همه به اقرار مخاطب منكر خلافت جناب أمير ( عليه السلام ) شدند وبد گفتن آن حضرت آغاز نهادند ، وبه مقاتله آن حضرت كه ايذاى شديد است پيش آمدند . اما آنچه گفته : حالا در “ نهج البلاغة “ بايد ديد كه در حقّ آن مردم حضرت أمير ( عليه السلام ) چه فرموده است :

--> 1 . در مصدر به جاى ( همچنين از اتفاق ايشان بر خلافت أبى بكر استدلال بر حقيّت أو نتوان كرد ) آمده است : ( وقس على هذا فعلل وتفعلل ) 2 . [ الف ] ترجمه جابر بن عبد الله انصارى ، قوبل على أصله . [ مجالس المؤمنين 1 / 273 - 274 . أقول : ويدلّ على ما ذكره المؤلف ( رحمه الله ) ما روي عن ابن عباس أنه قال لعائشة : ( ما أخرجك علينا مع منافقي قريش ؟ ! ) انظر : كتاب الفتن لنعيم بن حماد : 47 ، الكافئة : 38 ، بحارالأنوار 32 / 275 . . وغيرها ] .