معناى آن ، وآن اين است كه : آن حضرت عليه [ وآله ] السلام خبر داد ايشان را كه به درستى كه متغيّر خواهد شد حال ايشان ، وبه درستى كه صادر خواهد شد از ايشان يا از بعض ايشان أحوال ناپسنديده كه مخالف آن أحوال ايشان باشد كه سابق بر آن بودند ، وآن أحوال ناپسنديده تنافس وتباغض وانطلاق ايشان است در مساكين مهاجرين . پس ضرور است كه اين وصف - يعنى انطلاق در مساكين مهاجرين - نيز غير مرضى باشد مانند اوصافى كه قبل از آن در حديث از تنافس وتباغض وتحاسد مذكور است ، واين أوصاف متقدمه ‹ 332 › موجب وسبب بر اين وصف أخير باشد . ودر اين هنگام ملتئم ومتوافق مىشود تمام كلام از أول تا آخر ، وتأييد مىكند آن را روايت سمرقندى كه در آن روايت اين فقره واقع است : « فتحملون بعضهم على رقاب بعض » . . أي بالقهر والغبلة . از اين بيان واضح شد كه مراد از قول آن حضرت : « ثمّ تنطلقون إلى مساكين المهاجرين ، فتحملون رقاب بعضهم على بعض » . همين است كه شما متوجه خواهيد شد به سوى ضعفاى مساكين مهاجرين ، وبعض ايشان را بر بعض حاكم ووالى خواهيد ساخت ، چنانچه همين عبد الرحمن - كه رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) به أو خطاب فرموده بود - عثمان را بر ديگر مهاجرين به ظلم وستم حاكم ساخت ، وجناب أمير ( عليه السلام ) به عبد الرحمن گفت :