بالمعروف والنهي عن المنكر » ( 1 ) . يعنى حرف ( من ) در قوله : ( وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ ) براي تبعيض ( 2 ) است ; زيرا كه امر به معروف ونهى از منكر از فرض كفايات است ; وزيرا كه صلاحيت ندارد براي اين معنا مگر كسى كه عالم باشد به معروف ومنكر ، وعلم داشته باشد به كيفيت ترتيب امر ونهى در اقامه آن وكيفيت مباشرت آن به جهت آنكه جاهل گاه باشد كه نهى كند از معروف وامر كند به منكر ، وگاه باشد كه مسأله اجتهادي باشد وأو حكم مذهب خود را شناسد ونداند حكم را در مذهب صاحب خود ، پس نهى كند از امرى كه منكر نباشد ، وگاهى غلظت وسختى مىكند در موضع نرمى ونرمى مىكند در موضع غلظت ، وانكار مىكند بر كسى كه زيادة نمىكند انكار أو [ را ] مگر تمادى يا انكار بر كسى كه انكار بر أو عبث است ، مانند انكار كردن بر أصحاب مآثر وجلاّدين واحزاب ايشان . وگفته شده است كه : حرف ( من ) براي بيان است ، به معناى اينكه : باشند گروهى كه امر كنند ، مانند قول أو تعالى : ( كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّة أُخْرِجَتْ لِلنّاسِ ) ( 3 ) .

--> 1 . [ الف ] سى پاره 4 ، سوره آل عمران . [ الكشاف 1 / 452 ] . 2 . در [ الف ] اشتباهاً : ( تبغيض ) آمده است . 3 . آل عمران ( 3 ) : 110 .