قال : طعن چهارم : آنكه صحابه معانده با رسول صلى الله عليه [ وآله ] وسلم نمودند وقتي كه ‹ 316 › طلب قرطاس فرمود هرگز نياوردند وتعللات بي جا آغاز نهادند . جواب اين طعن سابق در مطاعن عمر . . . گذشت كه قصد ايشان تخفيف تصديع آن جناب بود ، با وجود قطع به استغناى خود از آن محنتى كه خواست در آن وقت نازك ، اين قصد ( 1 ) سراسر ناشى از محبت ودوستى بود اين را بر عناد حمل نمودن كار كساني است كه از آيين محبت ودوستى بىخبرند وبه سوء ظنّ وبدگمانى دماغ ودل پر ! جواب ديگر : أكثر حضار در آن وقت أهل بيت ( عليهم السلام ) بودند وصحابه در آنجا قدر قليل ، وطعن كل به فعل قليل كه به شركت أهل بيت ( عليهم السلام ) آن فعل نموده بودند ، در چه مرتبه از ناداني وژاژخايى است ؟ ! باز پيغمبر - عليه وآله الصلاة والسلام - تا پنج روز بعد از اين واقعه زنده

--> 1 . در مصدر ( قصه ) .