أول : آنكه خداى تعالى شأنه أزواج پيغمبر [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] را امر فرموده كه در خانه هايى كه براي سكونت ايشان متعين بوده است ، سكون واستقرار با وقار گيرند . دوم : آنكه طلب خون عثمان را بهانه خروج خود ساخته ، حال آنكه ولايت دم عثمان أو را حاصل نبوده ، ونه استحقاق ولياقت خلافت داشت . سوم : آنكه طلب خون عثمان از قاتلان أو مىبايست ، نه از حضرت أمير المؤمنين ( عليه السلام ) كه [ نه ] در وقت مقتول شدنش حاضر بود ونه حكم به قتلش نمود . چهارم : آنكه عايشه قبل از كشته شدن عثمان مردم را بر قتل أو تحريض ‹ 238 › مىكرد ومىگفت : بكشيد اين ريش دراز را ، وچون خبر كشته شدن أو يافت فرحناك گرديد ، باز چون شنيد كه حضرت أمير المؤمنين ( عليه السلام ) به امر خلافت قيام نمود ، اسناد قتل عثمان به آن حضرت كرد ، ومطالبه خون أو نمود به جهت بغض وعداوت كه به آن حضرت داشت . پس تر بدان كه با وجود تحقق وظهور اين عصيان ونافرمانى ، متابعت كردند أو را خلق بي شمار ، ومساعدت نمودند أو را جماعت بسيار هزاران هزار ; وحضرت فاطمه ( عليها السلام ) هرگاه مطالبه حق ارث خود كه از روى كتاب خدا ثابت است نمود وحق أو ظاهر بود ، هيچ مخلوقى متابعت أو نكرد ومساعدت أو ننمود .