وتقرير طعن را از أول چنان ذكر كردن كه جواب به سهولت ميسر گردد ( 1 ) ، عادت اين ناصبي است . چون مقصود اصلى ما نقض كلام اين ناصبي است ، لهذا به ردّ أقوال أو پرداخته مىشود . پس بدان كه آنچه گفته : مطاعن اُم المؤمنين عايشه صديقه زوجه محبوبه مطهره رسول [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] . . . ده است . جوابش آنكه : به نزد شيعيان أمير المؤمنين ( عليه السلام ) ، عايشه نه صديقه بود ، نه محبوبه آن حضرت ، ونه مطهره از رجس ‹ 224 › گناه ، ونه طعنهاى أو مقصور ومحصور در ده است . اما آنچه گفته : قرار در بيوت وعدم خروج از خانه‌ها ، اگر مطلق مىبود بايستى كه آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلم أزواج را بعد نزول اين آية براي حج وغيره برنمىآورد ( 2 ) ، ودر غزوات همراه نمىبرد . . . إلى آخر . پس مردود است به اينكه عايشه خود اعتراف كرده كه اين مسير أو خلاف نصّ قرآني كه آية : ( وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ ) است بود ، پس تأويلات بارده مخاطب - كه به تقليد خواجة كابلى ذكر كرده - از سر باطل باشد .

--> 1 . در [ الف ] اشتباهاً اينجا : ( واو ) آمده است . 2 . در [ الف ] ( نمىبرآورد ) آمده است كه اصلاح شد .