جواب از اين طعن آنكه : قرار در بيوت وعدم خروج از خانه‌ها اگر مطلق مىبود ، بايستى كه آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلم أزواج را بعدِ نزول اين آية براي حج وعمره برنمىآورد ( 1 ) ودر غزوات همراه نمىبرد ، وبه زيارة والدين وعيادت مريضان وتعزيت مردگان از أقارب ايشان [ اذن ] رفتن نمىداد ، وهو باطل قطعاً . پس معلوم شد كه مراد از اين امر ونهى ، تأكيد امر تستّر وحجاب است تا مثل چادرپوشان در كوچه وبازار هرزه گردى نكنند ، ‹ 222 › وسفر كردن منافى تستّر وحجاب نيست ، زنان مخدره كه در غايت تستّر واحتجاب ( 2 ) مىباشند مثل خواتين بزرگ وبيگمات پادشاهى نيز در لشكرها برمىآيند ( 3 ) ، خاصه چون سفري باشد متضمن مصلحت ديني يا دنيوي مثل جهاد وحج وعمره ، واين سفر نيز چون براي اصلاح ذات البين ، وتنفيذ حكم قصاص خليفه عادل - كه به ظلم مقتول شده بود - واقع شد ، مثل حج وعمره گرديد ، واگر در اين زمان هم در عرف عام كسى بگويد كه : فلان زن خانه نشين است ، بيرون نمىآيد ، چه فهميده مىشود ؟ انصاف بايد كرد وغلط فهمي بايد گذاشت .

--> 1 . در [ الف ] : ( نمىبرآورد ) آمده است كه اصلاح شد . 2 . در [ الف ] اشتباهاً ( احجاب ) بود . 3 . در [ الف ] : ( مىبرآيند ) آمده است كه اصلاح شد .