در بعضي روايات آمده است كه جهت امام حسن [ ( عليه السلام ) ] قبرى نزد قبر جناب رسالت مآب صلى الله عليه [ وآله ] وسلم كندند ‹ 275 › وجنازة آن جناب را بر سر قبر نهادند ، وقبل از دفن ، عايشه از اين معنا وقوف يافت وبر استرى ( 1 ) سوار شده به آن موضع رفت وبه منع مشغول گشت ، شيعه حضرت أمير ( عليه السلام ) بنياد غوغا كردند وگفتند : [ كه اى عايشه ! ] ( 2 ) روزى بر اشتر نشسته با حضرت أمير ( عليه السلام ) محاربه مىكنى ، وروزى بر استر ( 3 ) سوار شده بر جنازة نبيره پيغمبر خدا صلى الله عليه [ وآله ] وسلم منازعه آغاز نهى ونگذارى كه أو را دفن كنند ! وچندانكه سعى نمودند مفيد نيفتاد ، چه مردم به دو فرقه متفرق شدند وبه جانب يكديگر تير انداختند ، چنانچه چند تير به جنازة رسيده ، آنگاه حضرت امام حسين ( عليه السلام ) - بنابر وصيتي كه سابقاً مذكور شد - جنازة را به گورستان بقيع برد . ( 4 ) انتهى . وابن أبي الحديد در “ شرح نهج البلاغة “ گفته : قال أبو الفرج : فأمّا يحيى بن الحسن - صاحب كتاب النسب -

--> 1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( اشترى ) آمده است . 2 . زيادة از روضة الأحباب . 3 . در [ الف ] اشتباهاً : ( شتر ) آمده است . 4 . [ الف ] قوبل على روضة الصفا ، جلد 3 ، أحوال امام حسن ( عليه السلام ) . [ روضة الصفا 3 / 19 ( چاپ سنگى : 3 / 7 ) ، روضة الأحباب ، ورق : 170 ، ميكروفيلم شماره 25358 ( نسخه سابق فاقد اين قسمت است ) ] .