زبير - كه نزد أهل سنت از كملاى مجتهدين هستند - نيز از اين حديث نهى فهميدند ; چه اگر از اين حديث نهى نمىفهميدند ، اين تلبيس وتزويرِ تلفيقِ شهود زور چرا به عمل مىآوردند ؟ ! به عايشه همين مىگفتند كه : در اين حديث رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) نهى كجا كرده است كه از اين فعل خير - كه مثل حج وعمره است ! - باز مىآيى ، واز اصلاح ذات البين دست بر مىدارى ؟ ! ونيز فهميدن نهى از اين حديث از راه دلالت لفظ است ; زيرا كه قوله ( صلى الله عليه وآله وسلم ) : « إياك أن تكوني يا حميراء ! » دلالت بر تحذير مستلزم نهى از محذّر منه دارد ، ولهذا در أكثر أحاديث در مقامِ صيغه نهى ، كلمه تحذير استعمال واطلاق يافته ، چنانچه در “ صحيحين “ مذكور است كه : هرگاه كه رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) معاذ را به يمن فرستاد ، در ضمن وصايا به أو فرمود : « إياك وكرائم أموالهم ( 1 ) » . ودر “ صحيح بخارى “ در كتاب النكاح مذكور است : إيّاكم والظنّ ( 2 ) . ابن حجر در “ فتح الباري “ گفته : قال الجمهور : هذا النهي للتحريم ، وقال الخطابي : هذا النهي

--> 1 . مراجعه شود به : صحيح مسلم 1 / 38 ، صحيح بخارى 2 / 13 و 8 / 164 ( به لفظ : واتق كرائم أموال الناس ) ، مسند أحمد 1 / 333 ، سنن نسائي 2 / 30 ، سنن دارمى 1 / 348 ، سنن بيهقى 4 / 157 . 2 . صحيح بخارى 6 / 136 .