ثمّ رفع أمير المؤمنين صوته ، فقال : ألا إنّي وهنت ( 1 ) يوم قتل عثمان . واين قصه در شهرت وتواتر به حدّى رسيده است كه در كتب فريقين مذكور است ، جاى انكار نيست . وعبد الله بن سلام [ هر صبح ] ( 2 ) نزد بلوائيان مىرفت ومىگفت : لا تقتلوه ; زيرا كه بعد از قتل أو فتنه‌ها وفسادها خواهد برخاست . وحذيفة بن اليمان - كه صاحب علم المنافقين بود ، حضرت أمير [ ( عليه السلام ) ] نيز در حق أو به اين علم گواهى داده - هميشه تحذير مىكرد از قتل عثمان ومىگفت كه : موجب فتنه‌ها خواهد شد . اما ترك دفن أو ، پس بنابر فساد عظيمى بود كه در مدينه منوّره بعد از قتل أو رو داد ، وأوباش وبلوائيان هر صحابي ‹ 190 › را اخافه مىكردند ، ومردم به حال خود گرفتار شده بودند ، آخر وقت شب - كه بلوائيان به خواب رفتند - زبير بن عوام وحكيم بن حزام ومسوّر بن مخرمة وجبير بن مطعم وأبو جهم بن حذيفة بدري ويسار بن مكرم وپسر أو - عمر بن عثمان - أو را در جامه‌هاى خون آلود به دستور شهيدان بعد از اداى نماز جنازة دفن كردند ، وجبير بن مطعم امامت نماز أو نمود ، واز تابعين نيز جماعتى همراه بودند از

--> 1 . في المصدر : ( هنيت ) . 2 . زيادة از مصدر .