اما آنچه گفته : جميع مورخين نوشته‌اند كه : چون در قصبه ربذه رسيد . . . إلى آخر . پس أولا : قول أهل سنت بر شيعه حجت نيست . وثانياً : اگر اين هم ثابت شود كه أبى ذر پسِ عثمان نماز خواند وبه أو اقتدا نمود ، دليل رضاى أو از عثمان واعتقادش به حقيّت خلافت أو نمىتواند شد ، چه جا اقتدا به غلام مجهول الحال ، چه در روايات “ صحاح “ أهل سنت وارد است كه رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) به أبى ذر ارشاد فرمود كه : « چه خواهى نمود تو در وقتي كه بر تو اميران مسلط شوند كه نماز را از أوقات آن تأخير نمايند ؟ ! » أبو ذر عرض كرد كه : چه ارشاد مىفرمايى ؟ آن حضرت فرمود : « صلّ الصلاة لوقتها فإن أدركتها معهم فصل » . يعنى بخوان نماز را به وقت آن واگر بيابى نماز را با اين امرا نيز بخوان . پس معلوم شد كه حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) حكم فرمود به أبى ذر كه : « اقتدا نمايد به چنين امرا كه تأخير نماز از أوقات آن نمايند » ، وظاهر است كه اين امرا امراى جور وبغى اند ، نه خلفاى راشدين . مسلم در “ صحيح “ خود آورده : عن أبي ذر ( رضي الله عنه ) ، قال : قال لي رسول الله صلى الله عليه [ وآله ] وسلم : « كيف أنت إذا كانت عليك أُمراء يؤخّرون الصلاة عن وقتها » أو : « يميتون الصلاة عن وقتها ؟ ! » قال : قلت : فما