گفتگو كرد واين آية را متمسك خود ساخت : ( وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذاب أَلِيم ) ( 1 ) وانفاق كل مال را فرض قرار داد ، هر چند معاوية وصحابه ديگر أو را فهمانيدند كه مراد انفاق قدر زكات است نه كل مال ، وشاهد بر اين اراده آية ميراث وفرائض است ; زيرا كه اگر انفاق كل مال واجب مىبود ، تقسيم متروكه وجهي نداشت ، اصرار بر معتقد خود نمود وخشونت وعنف با هر كس آغاز نهاد ، ولشكريان ‹ 95 › أو را مخالف جمهور دانسته انگشت نما كردند ، هر جا كه مىرفت جماعت جماعت وجوق جوق گرد أو مىشدند ، واين آية را به آواز بلند مىخواندند تا در جنون آيد وستيزه نمايد ، چون اين حالت كه منجر به تمسخر وطنز گشت مناسب شأن ومرتبه أو نبود ، معاوية اين ماجرا را به عثمان نوشت ، عثمان فرمود : تا أو را رخصت به مدينه نمايد به عزت واحترام به مدينه روانه شد - نه آنچه گفتند كه : بر مركب عنيف وسائق شديد روانه اش كردند - چون در مدينه منوّره رسيد مردم را قصه أو با مردم شام مسموع شده بود ، در اينجا نيز دنبال أو جوانان خوش طبع وصبيان مزاح دوست افتادند وأو را از اين آية كريمه ومعناى آن پرسيدن گرفتند تا أو را نُقل مجلس ساختند ( 2 ) ، ودر همين اثنا عبد الرحمن بن عوف - كه بالقطع مبشّر به جنت ويكى از ده يار بهشتى بود - رحلت فرمود ومال فراوان گذاشت به حدى كه بعد از اداى

--> 1 . التوبة ( 9 ) : 34 . 2 . [ الف ] خ . ل : ( سازند ) .