مىشد وبه آواز بلند بي اختيار از زبان أو بر مىآمد كه : ( الله المستعان ، الله المستعان ) . واين حديث را نيز چند كس از أزواج مطهرات وخادمان خانگى آن جناب كه در آن وقت حاضر بودند روايت كرده‌اند . وأبو موسى اشعرى را نيز فرمودند كه : عثمان را بشارت بهشت ده وبگو كه : بلواي عام بر تو خواهد شد . بالجملة ; در اين واقعه خاص نصوص قطعيه ووصاياي تأكيديه پيغمبر نزد عثمان محفوظ وموجود بود وعثمان بر آن وصيت مستقيم ماند ، چون ديد كه بعضي از أصحاب نيز با اين منافقين در باب خلع ونزع آن خلعت هم صفير وهم آواز مىشوند ، خواست تا اين فتنه را حتّى الامكان فرونشاند ، آن صحابه را في الجملة چشم نمايى كرد تا به شركت ايشان اين فتنه قوت نگيرد ، ومنافقين وأوباش را به رفيق بودن ايشان پشت گرمى نشود . نزد أهل سنت عصمت خاصه أنبيا [ ( عليهم السلام ) ] است ، صحابه را معصوم نمىدانند ولهذا حضرت أمير [ ( عليه السلام ) ] وشيخين بعضي از صحابه را حدّ زده‌اند ، وخود جناب پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم مسطح را كه از أهل بدر بود ، وحسان بن ثابت را زير حدّ قذف گرفته‌اند ، وكعب بن مالك ومرارة بن الربيع وهلال بن أمية را كه - دو كس از ايشان حاضران غزوه بدر بودند - در سزاى تخلف از غزوه تبوك تا پنجاه روز مطرود ومغضوب داشته‌اند ، وماعز أسلمى را رجم فرموده‌اند ، وبسيارى را تعزير وحدّ شرب خمر جارى فرموده .