واما عمرو بن العاص ، پس أو را به جهت كثرت شكايت أهل مصر عزل فرمود ، وسابق در عهد عمر هم به سبب بعضي أمور - كه از أو به حضور معروض شده بود - معزول شده بود ، چون اظهار توبه نمود باز به حال كرده بودند . بالجملة ; عثمان را بر عزل أبو موسى وعمرو بن العاص مطعون كردن به شيعه نمىزيبد كه اين هر دو نزد ايشان واجب القتل اند ، جايز العزل چرا نباشند ؟ وقابليت اسلام نداشتند تا به رياست اسلام چه رسد ! ولهذا بعضي ظريفان أهل سنت اين طعن را از طرف شيعه به رنگ ديگر تقرير كرده‌اند كه : عثمان چرا اين هر دو را اكتفا بر عزل فرمود وقتل ننمود تا در واقعه تحكيم بد سگالى ( 1 ) أمت وامام وقت از ايشان به وقوع نيامدى . وبعضي ظريفان ديگر جواب اين طعن به اين روش داده‌اند كه : عثمان دانست كه اگر اين هر دو را مىكشم امامت من نزد عام وخاص ثابت خواهد شد ; زيرا كه علم غيب خاصّه امام است وشيعه را جاى انكار نخواهد ماند ، واز آنجا كه خُلق حيا بر مزاج عثمان غالب بود از تكذيب صريح شيعه شرم كرد واكتفا بر عزل نمود تا اشاره باشد به صحت امامت أو .

--> 1 . بد سگال بودن ، مقابل نيكو سگالى [ = نيك انديشى ، خيرخواهى ] . رجوع شود به لغت نامه دهخدا .