ووصف أو به اطاله صمت ، وتخيل تأييد أو به وقت تكلم - يعنى تأييد أو به الهام رباني - ظاهر مىفرمود . وآواز دادن صائحى در زمان بنى أمية كه : فتوى ندهد مردم را مگر عطا بن أبي رباح ، واتفاق علما بر توثيق وجلالت وامامت أو كه نووى ذكر نموده علاوة بر اين است ( 1 ) . پس كاش قدم ثبات بر اين اغراقات وافترائات فاحشات خود مىزدند ، وعطا بن أبي رباح را در فتوى به فسخ حج هم مؤيد به تأييد الهام الهى مىدانستند ، واعلميت أو را در اين حكم مسلم مىداشتند ، وعَلَم خلاف وعناد [ بر ] أو در اين باب نمىافراشتند . كمال عجب كه چندان انهماك در مخالفت أهل بيت ( عليهم السلام ) دارند كه اصغا به مدح أهل بيت ( عليهم السلام ) ، أئمة ايشان را هم - كه خود بافته‌اند - نمىكنند ، وآن را حجت نمىدانند والتفات به آن نمىكنند ، والا چسان با وصف نقل چنين مدح عظيم از حضرت امام محمد باقر ( عليه السلام ) در حق عطا آن همه تشنيعات فاحشة واستهزائات شنيعه بر تجويز متعه وتحليل - كه عطا به آن قائل است - مىنمودند ، لكن كاش نظر بر ديگر مدايح ومناقب عطا - كه از ديگر أئمة سنيه نقل كرده‌اند - مىانداختند ، واز اين خرافات دست بر مىداشتند .

--> 1 . تهذيب الأسماء 1 / 306 - 307 .