واعجباه ! كه مخاطب به عبارت قاضى عياض - كه نووى نقل كرده - تمسك مىنمايد ، وردّ نووى را كه بر اين عبارت كرده در شكم فرو مىبرد ، وسرقت فضيح مىنمايد ، حال آنكه اگر نووى ردّ اين عبارت هم نمىكرد لائق احتجاج نبود چه جا كه ردّ آن كرده باشد ! ومخفى نماند كه اين حذف واسقاط وخيانت واختباط از اختراعات مخاطب با كمالات است ، وعذر تقليد كابلى وانخداع به تخديعش نيز در آن متمشى نيست ، چه كابلى عبارت “ شرح مسلم “ را رأساً ذكر نكرده ( 1 ) ، آرى والد مخاطب در “ قرة العينين “ آن را وارد كرده ( 2 ) ، ومخاطب از آنجا برداشته ، لكن پدرش عبارت را بالتمام وارد كرده بود ، اين پسر رشيدش أو را پير خرف دانسته ، ودر ذكر عبارت بالتمام قصور وار انگاشته ( 3 ) ، جسارت بر حذف وسرقت وخيانت ساخته . وخود مخاطب به جواب طعن هفتم از مطاعن صحابه به تهمت حذف تتمه حديث بر أهل حق طعن وتشنيع بليغ نموده ، وآن را از قبيل تمسك ملحدى به كلمه : ( لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ ) ( 4 ) دانسته ، وآن را سرقت حديث

--> 1 . الصواقع ، ورق : 271 - 272 . 2 . قرة العينين : 211 - 212 . 3 . كذا . 4 . النساء ( 4 ) : 43 .